بی روی او به دنیا ، یک ذره نیست میلی از وقت رفتن او ، خیلی گذشته ، خیــــلی دلتنگم و پریشان ، با یک امید کم رنگ: شاید برای من هم ، دلتنگ مانده لیلی .

من دلم تنگ است و یار دلتنگ نیست حال دل از من نمیپرسی چرا حال پرسیدن که دیگر ننگ نیست

آفتاب روز محشر بيشتر مي‌سوزدش هركه اينجاد ردو داغ عشق كمتر مي‌كشد

ترجیح میدهم به جای شاخه ای گل بوته ای خار باشم! که دست هر کودک نابالغی نتواند پایان بخش زندگیم شود…

به سوي ما گــــذار مردم دنيا نمي‌افتد كسي غيرازغم ديرين به ياد ما نمي‌افتد

نيست ماراغم دل هيچ كه ازدولت عشق هست غم نعمت ما عشق ولينعمت ما

نقطه سر خط زندگی این خط لعنتی را می خواهی چکار؟ وقتی دست تو دست کودکی است که تنها کلمات اول خط را زیبا می نویسد و برای کلمات بعدی دست کوچکش خسته می شود و دیگر خودش هم نمی تواند بخواند برو بی آنکه حتی بنویسی حالا که دیگر دستم به آغوشت نمیرسد و بوسیدنت موکول شده به تمامی روزهای نیامده.. حالا که هر چه دریا و اقیانوس را از نقشه جهان پاک کردی مبادا غرق شوم در رویایت باید اسمم را در کتاب گینس ثبت کنم تا همه بدانند - یک نفر با سنگین ترین بار دلتنگی روی شانه هایش - تو را دوست میداشت