هيچ رقيبى ندارم / جزآيينه / که هر روز تو را نگاه ميکند / او را هم شکست خواهم داد

کاش میدانستی که جهانم بی تو "الف" ندارد !

ای روزگار .... من راههای نرفته بسیار دارم اما با تو یکی زیادی راه آمده ام ...

همه چیز آماده رفتن است جز دلم... آن را كه پس بدهی می بینی كه سالهاست كه رفته ام...

وقتی صحنه زیبایی می*بینی و از دیدن آن لذت می*بری به خودت تبریک بگو... چرا که به غیر از صحنه زیبا، چشمانی زیبابین و دلی زیبایی شناس نیز در این میان حضور داشته است، و آن چشم و دل ربطی به آن صحنه ندارد و متعلق به توست...

چــــه نیازیست که انسان ماشین زمـــان بسازد...؟ وقتی میشــــود آهنگی را گوش کنی و به همان لحظـــــه ها دقیقاً به همــــــان لحظه ها پـــــرتاب شوی...

زيــ ـاده خـــواه نــيستــَم ! جــ ـاده ے شُمــ ـال... يكـــ كـ ـُلبهـ ‎ے‏ جـــَنگـــلے... يكـــ مــيز ِ كــ ـوچـكـــ ِ چــوبـے بـــا دوتــ ـا صـندلـ ـے كـَ ــم‎ے‏ هــيزُم...كــَمے آتــَش...مـہ ِ جــنگــلے ... كــَمے تــ ـاريكــے ِ مــحض...كـَـ ـمے مــَـستــے كــَمے مــَہـتـابـــــ...و بــو ـى ِ يــ ـار...و بــو ـے ِ يـــار و بـــوے ِ يــ ــار !... تـــو بـــاشے مــَن بـــاشم و...هيــچ ! دُنــ ـيا هــَم اَرزانــے ِ خــ ــودشـــان !!!

هـےچ اِشكالـے בَر گُفتَـטּ ايـטּ نيستـ كـ ـﮧ : « פֿـבايا פֿـواستــِ פֿـوבَت را انجام בه » ايـטּ گُفتـ ـﮧ פֿـوبـے استــْ ، زيــ ـرا בَر هـَر حآل פֿـوآستــِ פֿُـבاوَنـב בَر حـآل اَنجام اَستــْ

می دونــ ی چـــ ی ضَجْـــ ره؟ می دونــ ی چـــ ـی آدمــُ مریــــ ـض می کُنــ ه؟ اینــ کــ ـه یه حَرفایـــ ی تو گلوتــ باشــ ه نتونــ ی به اونــ ی که میخــ وای بگــ ی ! چونـــ می دونــ ی که آدمــ ش نیســـ ت!!!

ای کــ ــ ـ ـــاشــــ. . . نقشه سرزمینم بـه جـای گــربه شبیه ســـگ بود تــــــــــــــــــــــــ ــا مـــردمش به جــای اینهمــه خیـــانت، باوفـــا بودند!